by: interactief
Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"
Patrick Bernauw brengt een tekst van Rudi De Smet:
Louis, elke mens heeft een eigen chrono-logica
Zoiets gelijk de stemmen in uwe kop van 't een op 't ander springen
Moet dat daarom uitmonden in een spraakverwarring? Nee begot
Gij weet dat zelf, Louis - alhoewel ge daar mee speelt
Want den toren van Babel is nooit ver weg en
Zinnen schieten te kort om uit te drukken wat ge precies wilt zeggen
Bon, tot daar!, zegt de zot. Den ene preekt in de woestijn, een ander
den ondergang
En als puntje bij paaltje komt verandert ge net zo goed in een ouwe pee
– is 't nie?
't Is een groteske, een waanzinnige komedie, een cabaret van de geest
En gij Louis, zijt intussen godverdomme de honderd gepasseerd
Straf hé, dat iedereen ineens zo met u begaan lijkt
Alsof ge nog iedere(-n-) dag in de gazet uw stukske schrijft
Zand erover! Ge ziet dat van hier! 't Is dikwijls niet de slimste knol
die den haver krijgt!
Ge kunt schimpen en schuimen zoveel als 't u belieft, met den daver op
het lijf
't Een moment zijt ge nog niet geboren, en daarachter stoppen ze uw
woorden
Als het kon, dieper terwijl de pieren die het horen ten laatste maal in
uwe schedel boren
En dan grijp ik in mijnen baard, en 't liefst zou ik gewoon een pijpke
smoren
Ach Louis, ook ik word intussen onderworpen aan de regels van het kaf en
niet het koren
Maar ge moogt er zekerst van zijn dat ze ook de volgende honderd van u
zullen horen!
0 reacties:
Een reactie plaatsen