22.3.12

Louis Paul Boon Ontmaskert


cover door Paul Van Gysegem
 van Louis Paul Boon Ontmaskerd/t?
een biodrama van Patrick Bernauw & Freek Neirynck
uitgegeven door HAM vzw


De Streekkrant van deze week is tegelijk een Boonkrant geworden, en mag in diverse opzichten niet alleen zeer informatief heten (want ze geeft een quasi-volledig beeld van wat er zoal rond Boon gebeurt in de Keizerlijke Stede van Aalst), maar ik vond ze ook bijzonder amusant. Alleen al omdat het Boontje-dat-graag-al-eens-een-Reinaertse-Vossenstreek uithaalt ook een plaatsje heeft gevonden in deze Boonkrant van de Streekkrant.

Louis Paul Boon krijgt zijn Kathedraalst, 
"klootjesvolk niet toegelaten"
 
Al of niet ontmaskerd, is de honderdjarige Louis Paul Boon in zijn Boonjaar inderdaad nog altijd druk, druk, druk aan 't ontmaskeren. Zelfs postuum neemt de rebelse dwazekloot uit Erembodegem het nog steeds op voor het soort tedere anarchisten van zijn slag, dat met alle mogelijke - en ook een paar onmogelijke - middelen door het culturele en politieke establishment monddood wordt gemaakt. Krijgt de Grootste Vlaamse Volksschrijver  (dixit Bart De Wever) in Aalst een Praalgraf om U tegen te zeggen, richten ze daar voor het Geniale  Boontje Op Zijn Korte Beentjes de Grootste Kathedraal Ooit op - de hele stad daarmee wederdopend tot een Kathedraalst -, dan zet hij ze, zo tussen de lijnen door, gralèk op z'n Oilsjters, toch nog een neus & in hun blote marketing -en publiciteitsgeflikker.

Ik hoor het Karel De Naeyer - in 1994 met Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? kortstondig in de huid van Boontje gekropen - graag zeggen: "De auteurs lieten Boontje floreren in zijn stamcafé "De Jager" in Erembodegem. Boontje was een sociaal man, die graag een pintje dronk, maar vooral het contact met de volkse mens niet uit de weg ging." - De "volkse mens" die zorgvuldig geweerd werd op de officiële opening van zijn Jaar.

"Dat Boon graag "toneel" speelde en zich met zwier in het gemoed van diverse personages kon inleven, maakte van hem een boeiend figuur met vele facetten. Het theaterstuk kreeg een episch-naturalistische aanpak met een postmodern tintje. (...) Niet alleen de mens Boon werd van zijn heiligenstatus ontdaan. Ook de impact van zijn literaire werk kwam ruimschoots aan bod."

En dan slaat Karel De Naeyer op zeer Oilsjterse wijs aan het foeteren: "Velen geven zich uit voor Boonkenner, maar als je ze in de wereld van Boon brengt, kennen ze hem helemaal niet. (...) In Aalst werd het stuk niet naar waarde geschat. Niemand is sant in eigen land. In Antwerpen echter won Lanseloet er het Rupelfestival mee en in Gent werden we ook laureaat. Rond Boon is er blijkbaar altijd controverse. Vandaag en ook toen. We werden een beetje geboycot. Boon heeft zoveel ernstige dingen geschreven die tegen de schenen van de maatschappij schopten. In Antwerpen begrepen ze de achterliggende symboliek in het theaterstuk. Boon is er niet meer, maar hij speelt nog dagelijks met ons."

"Boon is er niet meer, 
maar hij speelt nog dagelijks met ons..."

Wie had ooit gedacht, Karel, dat wij samen & unisono hetzelfde zouden zeggen? Dat er, bijna twintig jaar na datum, nog altijd niets is veranderd, en dat je analyse van toen nog steeds perfect van toepassing is op Boon2012

Het stuk van Freek Neirynck en mezelf werd destijds uitgegeven bij HAM vzw, het kunstenaarscollectief dat in al zijn manifestaties "de binding met de mens wil beklemtonen", en waarvan Louis Paul Boon ooit aan de wieg heeft gestaan. Vandaar dat de Honest Arts Movement ook de uitreiker is geworden van de nog steeds fel gegeerde Louis Paul Boon Prijs. Omdat er zoveel jaar na datum nog steeds niet de minste interesse is in Aalst voor het werk van de  eigen (nog levende) schrijvers, ook niet als dat met Louis Paul Boon te maken heeft, en al helemaal niet in het Boonjaar, zal Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? hernomen worden tijdens de Gentse Feesten, in het kader van het BoonApart Festival dat daar georganiseerd wordt door de Aalsterse vzw de Scriptomanen, in samenwerking met o.a. de afdeling Literaire Creatie van de (eveneens Aalsterse) Academie voor Podiumkunsten. Ik zal het zelf brengen, bewerkt tot een verteltheater solo, en met een licht aangepaste titel als Louis Paul Boon Ontmaskert.

Nog zeer lezenswaard in de Boonse Streekkrant van deze week, is het artikel over de 'Rode' Jan De Lichte, geregisseerd door vriend-Scriptomaan Anton Cogen. In 1978 had Anton al eens de regie gevoerd van een Boonbewerking door Pieter De Prins, "met geëngageerde liedjes in de sfeer van de Internationale Nieuwe Scène", waarbij hij Jan De Lichte een jasje van de Rote Armee Fraktion had aangemeten. Boon was "niet echt gelukkig met deze wending", hoewel geweld en bendevorming toch onlosmakelijk verbonden zijn met de figuur van Jan De Lichte. 

"Ook vandaag wordt er gesuggereerd dat het geweld uit de productie moet worden weggesnoeid," vervolgt Cogen. "Geweld in onze maatschappij is bijna gewoon geworden. En toch wil men er zich van overhand mee bemoeien om er een "proper" stuk van te maken. De cirkel is rond. Zoals Boon protesteerde, is er nu de angst van de betrokken politici."

Van Boonerang 
tot Eigen Boon Eerst!
 
Da's het hele probleem natuurlijk, als je een dwars karakter als Louis Paul Boon politiek wil recupereren, bijzetten in een Kathedraalst, uitroepen tot de "Grootste Vlaamse Schrijver Ooit"... Er zijn zo veel facetten aan die hele Boon - van burgerman tot rebel - dat elke poging tot recuperatie vroeg of laat als een Boonerang in je eigen gezicht terug kletst. Een "propere" Boon bestaat nu eenmaal niet; wel een Boon die je, door zijn werk, een spiegel voorhoudt en genadeloos in je blote flikker zet. Louis Paul Boon Ontmaskert... Nu meer dan ooit! (Of hoe je ook een politieke slogan kunt recupereren.)

Zeer lezenswaard in dit verband is Een knipoog op Aalst (Aktueel, 21 maart 2012) - de schrijver van dienst had ook geen kaartje voor de show gekregen, want die was voorbehouden voor p
Prominenten & Gesponsorden. Maar het knipoogje blijft er positief bij, want: "Wat Louis nooit echt van de stad gekregen heeft, geeft hij nu wel aan de stad: positieve aandacht! (...) Pas op het is nooit voor iedereen goed, want enkele van mijn Calimero spitsbroeders met scherpe pen probeerden nog wat tegen te pruttelen. (...) De discussie over wie Louis nu het best gekend heeft zal blijven in deze stad. Op de receptie werd hij geclaimd door 600 mannen en vrouwen. Ik heb rechtover zijn deur gewoond, ik zat bij hem op de trein, ik heb zijne was gedaan, ik was zijn chauffeur, ik heb een schilderij van hem... wij gunnen het iedereen."

Eigen Boon Eerst! scanderen wij dan, zoals op schitterend-groteske wijze werd aangetoond door de farce rond het beschermcomité. 

En zeggen dat het Boonjaar nog loopt tot in oktober... We gaan nog wat meemaken!



Geen opmerkingen: