26.4.10

Scharpenelle 23 - Post Mortem



De dag glimlacht als een spook
naar een romp van puin en rook.
Door witte vingers beroerd
is er niets nog dat verroert.
En alle kleuren worden rood.


Hoe het zieke licht nog even
treuzelt bij haar bleek gezicht
en dan beseft dat er geen leven
in dit lichaam is gebleven.
Want alle kleuren werden rood.


Wat is hier toch aan de hand?
Boeren bewerken nog steeds het land
en daarnet nog landde heus
zomaar een vlinder op haar neus.
Toen werden alle kleuren rood.






HET PORTAAL VAN DE DOOD


Zoals de avond wel eens zacht
kan verdwalen in de nacht,
zo stond je net nog hier naast mij.


Maar in het portaal van de dood
worden alle kleuren rood.


Zo ben je nu alweer voorbij.

Geen opmerkingen: