22.9.22

In de Tovertuin: Variaties op Wilde Cichorei


De geneugten ontdekt van o.a. Midjourney, het programma dat je toestaat, via artificiële intelligentie (AI), beelden te maken met woorden. Een legende over de wilde cichorei levert dan bijvoorbeeld een gedicht, dat beelden genereert waarmee je het gedicht weer kunt aanpassen. Dit eerste experiment leverde alvast tamelijk wat keuzestress op.

 



'Betover  mij,'
zei het meisje,
'tot ik bloei als een bloem
zo blauw in jouw
geheime tuin.'










6.8.22

De Führer en zijn Profeet, een hoorspelmonoloog

 


Blijkbaar ben ik één van die schrijvers die hun verhalen een leven lang met zich meedragen. Sinds de vroege jaren negentig keer ik met enige regelmaat terug naar historische personages en thema's, zowel in mijn boeken als in de vele toneelstukken of hoorspelen die ik schreef, om die telkens vanuit een andere invalshoek te belichten. Soms duikt er gewoon ook nieuwe informatie op: lezers zetten je op een vers spoor, en met de komst van het internet opende zich een goudmijn voor de schrijver van historische 'faction'. Zowel rond de mysteries van het Lam Gods en de Graal, als rond de dood van koning Albert I, de engelen van Mons, de geheimen van Orval en hun verband met Nostradamus of het Franse koningshuis, is het niet bij één boek, essay, toneelstuk of hoorspel gebleven.

Eén van die rode draden in mijn werk wordt stevig vastgehouden door de enigmatische figuur van Erik Jan Hanussen. Een joods helderziende en astroloog, variété artiest, illusionist en charlatan... die Adolf Hitler zou opgeleid hebben tot redenaar, en niet alleen diens doorbraak voorspelde, maar ook zijn ondergang. Hoorspelmaker René Metzemaekers bezorgde mij in de vroege jaren negentig een artikelenreeks uit 1933, die de raadselachtige moord op de toen wereldberoemde artiest probeerde te verklaren. Hanussen werd geëxecuteerd in de nacht van 24 op 25 maart 1933, kort na de definitieve doorbraak van Hitler en de brand van de Rijksdag. Misschien moest ik me maar eens verdiepen in dat mysterie, zei hij.
 
De naam deed meteen een belletje rinkelen. In 1988 bracht regisseur Istvan Szabo de film Hanussen uit, met in de hoofdrol een schitterende Klaus Maria Brandauer. Ik had de film op televisie gezien en was ten zeerste onder de indruk geweest. Mij intrigeerde vooral hoe het motief voor de moord, en dus ook de dader(s), in de film werden gezocht in de politiek. En hoe de artikelenreeks uit de zomer van 1933 in alle talen zweeg over nazi's of communisten, maar een verklaring zocht in de schulden van Hanussen, of in zijn liederlijke levenswandel. 

Ik beet mij vast in het thema en trok op onderzoek uit, wat in die pre-internet tijden allesbehalve een sinecure was. Lion Feuchtwanger had een geromanceerde biografie over Hanussen geschreven, onder de titel Die Brüder Lautensack (1956, vertaald als De man die de toekomst zag). In Adolf Hitler, het einde van een mythe (Bruna, 1978) ging John Toland tamelijk uitvoerig in op de man. Ik vond hem ook terug in Voor de zondvloed, Berlijn in de jaren twintig (Het Wereldvenster, 1978) van Otto Friedrich, en Een pijl in de ruimte (De Bezige Bij, 1953) van Arthur Koestler. En dat was het zo ongeveer.

Aan de hand van dat materiaal schreef ik een essay met als titel De Führer en zijn profeet, dat in 1993 verscheen in het literair tijdschrift Kreatief. Het leverde de basis voor een toneelmonoloog, die in datzelfde jaar nog opgevoerd werd door Robin David: Uit de dood van... Hanussen, Erik Jan. Maar er zat nog meer in, vond ik. Een volavond toneelstuk bijvoorbeeld, Voor het Variété, dat ik instuurde voor de Wim Verbeke Theaterprijs voor Jongeren. Het leek mij namelijk interessant het hele verhaal eens te vertellen vanuit het standpunt van zijn dochter, die zich afvroeg wat haar vader voor iemand was geweest. Was hij werkelijk voor de nazi's... of toch voor de communisten... of alleen maar voor het variété? Het stuk werd bekroond met een tweede prijs en het jaar daarop kon ik het zelf regisseren voor toneelgroep Salvator uit Wieze. 

Ondertussen had ik alleen, maar ook samen met Guy Didelez, enkele succesvolle jeugdboeken geschreven. Eigenlijk had René Metzemaekers de artikelen over Hanussen eerst aan Guy bezorgd, maar hij zag er niet meteen een verhaal in dat hem lag. Het personage van Hannah - de dochter die Hanussen inderdaad had - legde echter ook voor hem de weg naar een jeugdroman open. Wij gingen samen aan de slag met het verhaal... en dat resulteerde in de jeugdroman In het teken van de ram, die in 1996 de Prijs Knokke-Heist voor het Beste Jeugdboek won, en waarvan de Duitse vertaling het jaar daarop werd bekroond met de Eule des Monats. Het zorgde ervoor - en ook nog de andere vertalingen in het Noors, het Italiaans en het Spaans - dat we eindelijk min of meer serieus werden genomen door de kritiek. De boeken die wij vóór In het teken van de ram publiceerden werden graag gelezen en goed verkocht, maar tegelijk werden we vlotjes weggezet als 'alleen maar' schrijvers van spannende boeken. Plotseling mocht het ook ietsje meer zijn. (Erg lang konden we niet rekenen op de goodwill van recensenten en subsidieverstrekkers, maar dat is weer een ander verhaal.)

Misschien is dit de gepaste plek om te bekennen dat ik eigenlijk een gemankeerde toneelspeler ben. Oké, ik heb mij alsnog danig kunnen uitleven op het podium, vooral dan in de periode 1998-2012, met mijn gezelschap voor muziektheater, Compagnie de Ballade. Maar in de eerste helft van de jaren negentig beperkte ik mij nog tot lezingen en vertellingen. Een toneelmonoloog gaf ik aan een echte acteur, hooguit regisseerde ik die dan. Spelen deed ik wel in de luisterspelen die we toen maakten voor de vrije radio's, maar in die voor de BRT mocht het niet, want ik was geen professioneel acteur (en regisseren mocht evenmin, want daar had ik ook geen opleiding voor gehad). 



Edoch...  het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Met de uitvinding van de podcast, kan ik mij helemaal uitleven achter een micro. Een lichtjes voor audio drama herwerkte versie van de toneelmonoloog over Hanussen stond al een tijd op mijn verlanglijstje. Voor Compagnie de Ballade had ik ooit een liedjestekst 'van Hanussen' geschreven, Stokken & stenen, en we hadden daar zelfs een opname van gemaakt, maar het was nooit in een productie terecht gekomen. Het geschikt moment dus om ook dat nummer nog eens boven te halen...    

  

30.7.22

Boek en driedelige podcast rond een duiveljager op komst...


De afgelopen weken zijn we enkele dagen met een uitgebreid gezelschap neergestreken in de bibliotheek van Moerbeke-Waas. We hebben daar een mobiele studio opgezet om opnames te maken voor een driedelige serie van de podcast Ware Misdaad, getiteld De duiveljager, waaraan ik verbonden ben als scenarist, regisseur en producent. De podcast kunt u beluisteren in het najaar van 2022, als een voorproefje van het gelijknamige boek van Jürgen Gijsel, dat eind november verschijnt bij de Scriptomanen. 




Wat het precieze onderwerp is van podcast en boek? Daarover houden we u graag nog even in spanning, maar wie alvast op speurtocht wil gaan, komt al een heel eind met de titel, de omschrijving 'historische true crime' en de locatie: het Waasland. Of beter gezegd: het grensdorp Koewacht. En de stad Middelburg, in Zeeland. Eerder hadden de auteur Jürgen Gijsel, geluidstechnicus Antoine Derksen en ikzelf dan ook al opnames gemaakt op die locaties. Maar voor de reconstructies van het docudrama hadden we acteurs en actrices nodig, en de bibliotheek van Moerbeke-Waas was zo vriendelijk haar infrastructuur ter beschikking te stellen. 

Hier zorgen Peter Kooremans en Didi Neefs voor het Nederlandse accent van een paar personages in het docudrama: 




De productie werd opgezet in samenwerking met de toneelkring Baudeloo uit Sinaai. Aan De duiveljager werkten mee: Ignaas Van den Bossche, Tine Van Poucke, Kirstel De Mulder, Yoshi Gysel, Stefan Van Pottelberghe, Willy De Mulder, Erik Van Guyse, Karin De Wael en Marleen De Plukker. 






 

20.7.22

De Zwarte Weduwe - het verhaal van de moderne Blauwbaard, Henri Désiré Landru

 


Parijs, 1922. Op de avond voordat zijn hoofd zal vallen in de mand onder de guillotine, bijgenaamd de Zwarte Weduwe, wordt Henri Désiré Landru in zijn dodencel bezocht door "een droom van een vrouw, de vrouw van mijn angstdromen". Ze noemt zich de Zwarte Weduwe en ze beweert wraak te willen nemen voor wat haar zusters werd aangedaan... 

Henri Désiré Landru had een huwelijksbureau opgericht, waarin hij de enige kandidaat was. Onder een valse naam begon hij een relatie met tientallen vrouwen, onder wie er een aantal werden vermist. Had hij ze, met het oog op hun centen, als een moderne Blauwbaard om het leven gebracht... en laten verdwijnen in de oven van zijn buitenhuisje in Gambais? 

 In 1992 publiceerde Patrick Bernauw een bundel "docudetectives" over legendarische vrouwenmoordenaars, onder de titel Landru bestaat niet. Ook daarin onderzocht hij al de mogelijkheid of Landru inderdaad werd "geflikt". In 1999 was Zwarte Weduwe de tweede productie van het gezelschap voor muziektheater van Patrick Bernauw, Compagnie de Ballade. Een mini-musical waarin hij ook zelf de rol van Landru vertolkte, de verteller. Zijn broer Fernand (www.naami.bandcamp.com) zorgde voor de muziek; Fré Schollaert, Amaryllis Temmerman en Ann Devuyst namen de zangpartijen voor hun rekening. 

Patrick herwerkte de mini-musical tot deze hoorspel monoloog, met muziek uit de voorstelling: o.a. Geen motief voor moorddadige praktijken en Het Lied van de Zwarte Weduwe.

 

27.6.22

Oilsjterse Verrozjelkes - verteltheater en podcast

 



Het was alweer een tijdje geleden dat ik mijn stokpaardje nog eens van stal mocht halen voor een stukje vertel- en muziektheater, naar een scenario van Veerle Van Vaerenbergh. De Oilsjterse Verrozjelkes zijn gestart als een verzameling Aalsterse volksverhalen en volksliedjes, die Veerle zich nog herinnerde uit haar kindertijd. In samenwerking met mijn schrijfklassen aan de Academie voor Podiumkunsten, maakten we er een stadswandeling van, werden de liedjes met gitaarleerkracht Wido Uvin opgenomen in de studio, herschreven we drie verhalen tot heuse hoorspelen, stelden we dat alles ter beschikking van het publiek in een podcast... en beleefden we op 25 juni een schitterende première voor een afgeladen volle Geuzenzaal in Utopia. 




Er staan voor 2022 al optredens op het programma in wzc de Gerstjens en in de Living van de Tafel van Elise, beide in Erembodegem. Wie dit wervelende knotsgekke gezelschap ook wil uitnodigen, kan een mailtje sturen naar storytellers@inter-actief.be  




Je kent Aalst, zeg je? Ken je dan ook Smaatbolleken en Poesjkapelle? Anna mè eir Leire Tannen en de Droa Begantjes van ‘t Schoorebeik? De Gaave Krollekop? In "deeze Groeëten Oilsjtersen Loisterboek" stellen diverse volkse figuren zich met een gracieuze révérence aan u voor... En ze doen dit met een fabelachtige vertelling, een volkssprookje, een kolderesk rijm, een (nieuw) volksliedje... 

Op de foto's: Veerle Van Vaerenbergh, Patrick Bernauw, Vera Steenput, Annick Labrosse, Isabelle Tolleneer, Jos Van Dorpe, Anna van Ro, Wieland Heymans en Wido Uvin. 



























1.6.22

Oilsjterse Verrozjelkes: De Gaave Krollekop - hoorspel én live verteltheater, 25 juni

 

Opnames voor de Gaave Krollekop

Met alle soorten genoegen heb ik het afgelopen jaar samen met schrijfster Veerle Van Vaerenbergh en zowat de voltallige schrijfklassen van de Academie voor Podiumkunsten in Aalst gewerkt aan de Oilsjterse Verrozjelkes. Een stadswandeling vastgelegd op podcast, en enkele liedjes zoals bijvoorbeeld dit Smaatbolleken... 





... maar ook een drietal hoorspelen waarop ik als regisseur de innerlijke Monty Python nog eens mocht loslaten. Een eerste resultaat kon u al beluisteren: Jeanne & Jaan. Maar vandaag stel ik graag De Gaave Krollekop aan u voor. Of hoe een gouden krullenbol het met een paar dappere strijdmakkers opnam tegen een heel leger Moren, en op die manier een prinses aan zijn haak sloeg:

  




U hoort behalve mijneigen mijnzelve de stemmen van Grazielle D'haeseleer, Annick Labrosse, Vera Steenput, Isabelle Tolleneer, Jos Van Dorpe, Anna van Ro en Veerle Van Vaerenbergh. Muziek & geluidseffecten van Wieland Heymans, Wido Uvin, Vera Steenput en Fernand Bernauw. Deze opname werd gerealiseerd met de steun van de Erfgoedcel Denderland.






Wilt u dit Oilsjters Verrozjelke live meemaken? Op zaterdag 25 juni om 14 uur treden wij op met "De Gaave Krollekop" en andere verrozjelkes in de Geuzenzaal van Utopia, Aalst. Toegang: 5 euro. Reserveren is noodzakelijk, via storytellers@inter-actief.be Alle verdere info hier! 





28.5.22

Schrijfklassen in actie: Oilsjterse Verrozjelkes & een (ver)jaarboek - schrijf jij ook in?

 


De cursus creatief schrijven aan de Academie voor Podiumkunsten in Aalst bestaat 20 jaar. En dat vieren we met een wervelend vertel- en muziektheater Oilsjterse Verrozjelkes én met de publicatie van Het Academisch Kwartier, een (ver)jaarboek. We stellen al dat literaire lekkers graag aan jou voor, op zaterdag 25 juni, vanaf 14 uur, in de Geuzenzaal van Utopia.

Je kent Aalst, zeg je? Ken je dan ook Smaatbolleken en Poesjkapelle? Anna mè eir Leire Tannen en de Droa Begantjes van ‘t Schoorebeik? De Gaave Krollekop? Een bonte stoet van volkse figuren brengt voor jou deze Oilsjterse Verrozjelkes ten  tonele: fabelachtige vertellingen met meer dan één hoek af en koldereske rijmen, meeslepende liederen en dansante moves… De teksten zijn van de hand van Veerle Van Vaerenbergh, Patrick Bernauw stond in voor coaching en regie. Wido Uvin leidde het geheel muzikaal in goede banen en doet dat samen met Veerle Van Vaerenbergh, Wieland Heymans en Vera Steenput. Treden nog op: Annick Labrosse, Isabelle Tolleneer, Jos Van Dorpe en Anna van Ro.  



In Het Academisch Kwartier, een (ver)jaarboek werpen we een blik achterom, maar staan we vooral stil bij wat er zoal geschreven werd in de lopende jaargang. Dat gaat dan van bewerkingen van liedjes van Leonard Cohen, Jacques Brel en Toon Hermans, over gedichten voor het project Dichter bij de Liefde (Valentijnse poëzie op winkelramen) tot leuke sketches en straffe verhalen… met werk van en/of gebracht door de voltallige schrijfklassen: Kyra De Backer, Grazielle D’haeseleer, Joachim Ferier, Wieland Heymans, Rita Laureys, Hilde Schockaert, Vera Steenput, Isabelle Tolleneer, Lili Vanden Wijngaert, Ellen Van de Velde, Jos Van Dorpe, Anna van Ro, Veerle Van Vaerenbergh, Rik Verlé en Louise Vissenaekens. Muzikale begeleiding is er opnieuw van Wido Uvin & de Academische Kwartier Band.



 

Waar & Wanneer? Hoe reserveren?


Zaterdag 25 juni 2022, Geuzenzaal (gelijkvloers), Utopia 1 (Aalst)

Oilsjterse Verrozjelkes: 14.00 uur (tot 15.00 uur)

Het Academisch Kwartier: 15.30 uur (tot 16.30 uur)

 

Wil je er graag bij zijn, dan is reserveren noodzakelijk (de plaatsen zijn beperkt). Om onze boekuitgaves en de podcast Het Academisch Kwartier mogelijk te maken, vragen wij een kleine bijdrage: 3€ als je reserveert voor 1 voorstelling, 5€ als je reserveert voor beide voorstellingen.

Reserveren doe je door een mailtje te sturen aan storytellers@inter-actief.be en tegelijk je bijdrage (3 of 5€) over te schrijven op het rekeningnummer van de Storytellers:

IBAN BE40 3631 7859 8763.

Als het om één voorstelling gaat, vergeet dan niet de titel te vermelden!

Ter plaatse kun je je ook Het Academisch Kwartier, een (ver)jaarboek aanschaffen, en laten signeren door de auteurs! Kostprijs is 20€. Het boek kan ook besteld worden in elke plaatselijke of online boekhandel: Klik hier & ga naar de webshop!



Wil jij ook inschrijven voor de cursus schrijven?

Alle praktische info voor de online inschrijvingen vind je hier! 

Vak: Schrijven / Literaire Facetten

Leerkracht: Patrick Bernauw. Brusselbaan 296, 9320 Erembodegem  - www.bernauw.com 

Alle lessen gaan door in Utopia, Aalst.

De cursus bestaat uit 2 uur per week “schrijven” en uit “literaire facetten”. In theorie is dit 1 uur per week, in de praktijk “groeperen” we deze uren tot één of twee zaterdagnamiddagen per maand, van 15.30 tot 17.30 uur. In het kader van deze literaire facetten werken wij aan onze collectieve projecten, zoals bijvoorbeeld de podcast Het Academisch Kwartier, te vinden op Spotify, Apple & Google Podcast. Ook stellen we tijdens 'literaire facetten' ons jaarboek samen. 

En dan is er uiteraard het Vak Schrijvenmet klassen op zaterdag van 13.30 tot 15.30 uur, op woensdag van 17.30 tot 19.30 en van 1930 tot 21.30 uur.

Wat heb je nodig voor het vak schrijven?

Een grote liefde voor de Nederlandse taal... en ook een groot speelvogelgehalte. Inspiratie (10%), en transpiratie (90%) De vaste wil om zo exact mogelijk te verwoorden wat in jou leeft, en om jouw inhoud in de meest gepaste vorm mee te delen aan een publiek, groot of klein. Daar komt huiswerk van, met schrijven en herschrijven. En schrappen. En herschrijven. En..

Wat maakt dit vak bijzonder/wat is er zo speciaal aan dit vak?

Je zou daar wel een boek kunnen over schrijven, of je pleegt al een leven lang stiekem gedichten en je zou daar graag wel eens geïnteresseerde lezers voor vinden. Je wil - eindelijk! - eens werk maken van dat toneelstuk voor het plaatselijke gezelschap, of je zou de knepen van het cursiefje onder de knie willen krijgen. Of zelf een podcast maken. Wel, nu is het moment daar om jouw droom om te zetten in werkelijkheid. Je krijgt feedback van je leerkracht, maar ook van de collega’s... en je leert feedback te geven die verder gaat dan ‘ik vind dit goed/niet goed’.

Jouw hoogsteigen project kies jij zelf (zie boven): het kan groot of klein zijn, ambitieus of bescheiden. Jij bepaalt zelf het traject, want het is jouw unieke talent, jouw unieke thema, jouw unieke stem die we willen ontdekken. Tegelijk werk je mee aan een collectief project van de hele groep, en ontdek je de geneugten van samen-werken en dus ook van samen-schrijven.

Wat kan je met dit vak doen?

De volledige opleiding duurt drie jaar. Ieder schooljaar hebben wij twee “toonmomenten” (in januari/februari en in juni) waarin wij een collectief project voorstellen. Het eerste deel van het schooljaar 2022-23 zal in het teken staan van Alice in Wonderland… Maar er gaat ook zelden een jaar voorbij zonder dat een cursist(e) een roman, verhalen- of dichtbundel publiceert.. om maar iets te noemen.

 

1.4.22

Het Ware Verhaal van Calamity Jane, nu ook een luisterboek

 


Het Ware Verhaal van Calamity Jane was de eerste musical productie van Compagnie de Ballade, waar we vanaf 1998 ook jarenlang mee rondtoerden. De teksten waren van mezelf en Guy Didelez, de muziek was van Fernand Bernauw. Je hoort de betreurde Fré Schollaert als Calamity Jane, Anneke Devuyst als Janey en Luc Borms als Wild Bill Hickock. Mijn rol was die van verteller/journalist/biograaf, al reed ik ook rond op een stokpaard. 

Van de productie is nu een luisterboek gemaakt voor de podcast Ware Misdaad. De toneelbrochure werd ook uitgegeven in boekvorm en als ebook.


 
Deze luisterboek-musical op teksten van Patrick Bernauw & Guy Didelez en muziek van Fernand Bernauw vertelt het ‘ware verhaal’ van de legendarische heldin, tevens grootste leugenares van het Woeste Wilde Westen: Calamity Jane. Aan een relatie met Wild Bill Hickock - nog zo'n mythe uit de Far West - hield zij een dochter over. Zijn devies luidde dan ook: ‘Eerst schieten en dan pas vragen stellen.’ Calamity Jane en Wild Bill Hickock stonden Janey af voor adoptie aan een rijke Engelse koopvaardijkapitein, om het meisje een beschaafde opvoeding te geven, ver weg van het Woeste Wilde Westen, de zware jongens en de lichte meisjes, de outlaws en de desperado’s. Nadat Wild Bill Hickock werd omgelegd tijdens het pokerspel, wilde Calamity Jane haar dochter terug, maar zou die dochter haar onwaarschijnlijke moeder nog aanvaarden? Gebaseerd op historische gegevens, gebracht met een ferme snuif humor en een fikse dosis ambiance muziek (country, folk, rock, blues)… een onvervalste western in het Nederlands!

10.3.22

Met de Paus van Satan... en Patrick Bernauw... door Bruges-la-Morte



Ontdek de duistere kanten van Brugge tijdens deze spannende stadswandeling, in een aflevering van de nieuwe podcast Ware Misdaad… De 19de eeuwse decadente auteur Joris-Karl Huysmans infiltreerde in het satanistische milieu van Parijs. Zo kwam hij op het spoor van een soort Oppersatanist, die niemand minder bleek te zijn dan de kapelaan van het Heilig Bloed van Brugge, Louis Van Haecke. En zo belandde hij ook in het 'Bruges-la-Morte' van zijn vriend Georges Rodenbach, waar hij ontdekte dat deze stad van de Graal door de Tempeliers ooit was voorbestemd het Nieuwe Jeruzalem van het Westen te worden. Want het is in Bruges-la-Morte dat nog steeds het geheim wordt bewaard van de afstammelingen van Jezus Christus en Maria Magdalena... 

U trekt met Patrick Bernauw als gids van de mysterieus mystieke Jeruzalemkerk naar het Minnewater en de Basiliek van de Graal... in de voetsporen van de Paus van Satan, die samen met Jack The Ripper de Komst van de Antichrist voorbereidt.... Deze stadswandeling is gebaseerd op de historische thriller van Patrick Bernauw & Philip Coppens, 'De Paus van Satan' (Manteau, 2011). Antoine Derksen verzorgde de audiomontage. De geluidseffecten komen van freesound.org en de muziek is afkomstig van Purple-planet.com. De gebruikte tracks heten Immuration, An agent alone, Corridor en Deadlock. De middeleeuwse muziek komt van Youtube.com (abdijkoor Grimbergen en Dragon Ania Old Music).


15.2.22

Dichter bij de Liefde - De monnik en de zeemeermin

 



Tegenwoordig kom je nogal wat gedichten of fragmenten uit liedjesteksten tegen op Aalsterse winkelramen. Zij maken deel uit van een project van mijn schrijfklassen aan de Academie voor Podiumkunsten, in samenwerking met de Dienst Economie van de stad Aalst. In de Valentijnperiode willen we zo wat meer kleur brengen in de winkelstraten. Het project heet dan ook Dichter bij de Liefde.

Je kunt alle teksten terugvinden op een app, gelezen door de auteurs zelf. Zo trek je, geleid door smartphone of tablet, langs een heuse poëzieroute op ontdekkingstocht door Groot-Aalst. Op het raam van het Aalsters Hoorcentrum vind je dan bijvoorbeeld een fragment uit de liedjestekst De monnik en de zeemeermin... en op deze link in de app kun je ook de stripclip zien... en vooral horen, natuurlijk.  Muziek en zang zijn van Fernand Bernauw en de stripclip werd in 2005 gemaakt door Mario Boon, voor een muziektheaterproductie. 




De app vind je Dichter bij de Liefde hier. Je kunt 'm ook direct downloaden op smartphone of tablet met deze QR-code:




En er hoort een Poëtisch Puzzel Spel bij! Alle info over de PPS en het project op de website van Dichter bij de Liefde.


Gemaakt met Padlet

26.1.22

En dit is... een winkelraamgedicht van Patrick Bernauw

 



Hier en daar zijn, op de vooravond van Gedichtendag en de Poëzieweek, reeds de eerste winkelraamgedichten in de straten van Aalst verschenen... Zij maken deel uit van het Valentijnproject van de schrijfklassen van de Academie voor Podiumkunsten, Dichter bij de Liefde. Op 14 februari presenteren wij er zelfs een heuse app bij, zodat je de poëzieroute op je smartphone kunt volgen... en wie weet, zelfs deelnemen aan het poëtische puzzelspel!





En dit is

onze verste herinnering:

hoe oud we zijn die eerste keer

weten we niet meer

 

maar het is nog donker

en jij ziet mij stil

en eenzaam staan in de mist

die uit de aarde kruipt

 

en ik lijk zo verlaten

in het lage land en je vraagt

hoe ver ik nog moet gaan en je 

steekt een lichtje aan.




5.1.22

Welke schatten gingen verloren in Mespelare?

 



Een tijdje geleden kreeg ik een artikel van 'een anonieme heemkundige' toegestuurd door een luisteraar van Mysterieus België. Het handelde over de Gouden Wieg, een legendarische schat die ooit begraven zou zijn in het dorpje Mespelare, gelegen tussen Aalst en Dendermonde, in de schaduw van de kerktoren. Er zat ook een exemplaar bij van een Vlaams Filmpje – een kort verhaal voor de jeugd – over deze Gouden Wieg, geschreven door Jef Scheirs, in 1931: 't Geheim van den Toren




Volgens de heemkundige was de legendarische schat niet van goud en zilver, maar ging het om heel iets anders… En zou de streekschrijver Jef Scheirs in cryptische bewoordingen een tipje van de sluier opgelicht hebben in zijn verhaal. 


De kerk van Mespelare, met de Turkse muts


Welke merkwaardige schat, afkomstig uit de kluizen van het beroemde klooster van Affligem, werd in 845 verstopt in Mespelare? Om daar exact 1000 jaar later opgegraven te worden door ene Eugène De Smet? En wat is er daarna mee gebeurd? Vragen die ik mij ook gesteld heb in de podcast De schatten van Mespelare... en waarop ik meen een antwoord gevonden te hebben...




Werden de schatten van Mespelare inderdaad overgebracht naar het Kasteel van Boechout, bij de beruchte Duivelsputten, die tot de Franse Revolutie eigendom van de paters van Affligem waren geweest? En in de jaren 30 van de vorige eeuw opnieuw tot het domein van de abdij gingen behoren?


De abdij van Affligem werd tijdens de Franse Revolutie herschapen in een ruïne.


Het kasteel van Boechout, bij Galgenberg & Duivelsput


De soundscapes die u hoort, zijn van Naami. De montage is van Antoine Derksen. 

Zelf woon ik al een leven lang 'op de Boechoutberg', en schreef ik over de vele mysteries van deze streek het boek Van Galgenberg tot Duivelsput.

Moordliederen