Hans Bourlon: "Geert Allaert is een oplichter" - Kunst & Literatuur - De Morgen

Auteurs zijn ook & nog steeds het slachtoffer van "grote spelers",

die een hold-up plegen op hun portefeuille.

"Studio 100 heeft één keer met Geert Allaert zakelijk samengewerkt, en de conclusie was zeer helder: die man heeft ons opgelicht." Hans Bourlon, CEO van Studio 100, spaart concurrent Geert Allaert niet, nu diens vzw Musical van Vlaanderen onder vuur ligt vanwege een genereuze projectsubsidie van 850.000 euro.

Hans Bourlon zegt verder nog:
"Geert Allaert registreerde systematisch minder tickets dan hij er in werkelijkheid verkocht had. Hij heeft dit mondeling toegegeven."

Het zijn ook niet alleen de acteurs of Studio Honderden van deze wereld die in de zak werden gezet. Als vertaler van Amadeus (Peter Shaffer) mocht ik ook meemaken dat er "systematisch minder tickets" in rekening werden gebracht. Het was immers op basis van de recette dat mijn opvoeringsrechten werden berekend. Klacht indienen bij SABAM, dat de rechten van de aangesloten auteurs hoort te verdedigen, leverde - behalve een ronduit kafkaiaanse correspondentie - niets op. 

Dat was in 2006. Hopelijk doet SABAM nu wél wat het behoort te doen: de rechten van de auteur verdedigen - desnoods tegen de "grote spelers" in, die een hold-up plegen op de portefeuille van de schrijvers. Zie: Uitgevers die te kaperen varen, doen dat met een POD

Het volledige artikel lees je hier:
Hans Bourlon: "Geert Allaert is een oplichter" - Kunst & Literatuur - De Morgen

De Paus van Satan, ebook van Patrick Bernauw & Philip Coppens

De 19de eeuwse auteur Joris-Karl Huysmans werkte eigenlijk voor de Franse geheime dienst. Hij infiltreerde in het satanistische milieu van Parijs en kwam er op het spoor van "de Paus van Satan", die de komst van de Antichrist moest voorbereiden...

De 19de eeuwse auteur Joris-Karl Huysmans infiltreerde in het satanistische milieu van Parijs en kwam er op het spoor van "de Paus van Satan", die de komst van de Antichrist moest voorbereiden. Het bleek niemand minder te zijn dan de kapelaan van de Basiliek van het Heilig Bloed in Brugge... de stad die door de Tempeliers was voorbestemd om het Jeruzalem van het Westen te worden.

Huysmans schreef een schandaalroman over zijn afdaling in die magische onderwereld: Là-Bas. Hij raakte betrokken in een ware Oorlog der Magiërs en kwam terecht in een occult wespennest, waarin figuren als Nostradamus en Jack the Ripper hun rol speelden. Zo ontdekte hij ook dat het geheim van de afstammelingen van Jezus en Maria Magdalena niet werd bewaard in Rennes-le-Château, maar een heel stuk noordelijker: in Brugge en in Orval. 

Patrick Bernauw oogstte veel succes met zijn historische faction thrillers in Mysterieus België, en Philip Coppens met zijn non-fictie over historische mysteries. Philip - of Filip - Coppens overleed in 2012; de uitgave van dit boek is opgedragen aan zijn nagedachtenis.

De cover is overigens van Félicien Rops (La tentation de Saint-Antoine, 1878).

Het boek verscheen in 2011 bij Manteau en is nu hier beschikbaar als Scriptomanen ebook.

De verlatene Jeanne Elisabeth Schrapnel | Wreed en Plezant

Op de site "Wreed en Plezant", waar de marktzanger in ere wordt hersteld, las ik onderstaand bijzonder interessant artikel over de "oorlogswees Jeanne Elisabeth Shrapnel", over wie ik Scharpenelle, klein verhaal van een Grote Oorlog  schreef. 

Aan de basis van deze tekst voor vertel- en muziektheater, die zich ook "gewoon" laat lezen, ligt een waar gebeurd verhaal uit de eerste dagen van de WOI. Vijf Vlaamse soldaten vinden een meisje van ongeveer drie jaar oud in een door shrapnell doorboord huis. Ze adopteren haar, houden haar als een soort mascotte bij zich en noemen haar "Elisabeth Shrapnell".

Maar laten we "Wreed en Plezant" aan het woord:  

In het liedjesschrift van moeder Carels vonden we deze mysterieuze tekst:

De titel is duidelijk afkomstig van een marktzangersliedblad: de ondertitel vat het verhaal samen, voor zover de titel zelf al niet duidelijk genoeg was.

Na enig speuren vonden we ook zo’n marktzangersblad terug: het zit in de omvangrijke verzameling van de heren Wouters en Moorman die tussen de twee wereldoorlogen enkele boeken uitgaven met transcripties van hun verzameling marktzangersblaadjes. Dankzij de Koninklijke Nederlandse Bibliotheek kunnen deze en andere blaadjes nu in hun oorspronkelijke vorm bekeken worden.

De Nederlanders wisten de opgegeven zangwijze “Onder de Lakenbrug” niet thuis te brengen, wij weten natuurlijk dat dit verwijst naar een ander (Brussels) marktzangerslied dat op zijn beurt de melodie van “Sous les ponts de Paris” gebruikt.

Lees het volledige artikel hier:
De verlatene Jeanne Elisabeth Schrapnel | Wreed en Plezant