8.2.16

Zo beleefde een bewoner van Utopia meer dan 200 jaar geleden het Carnaval van Aalst


In Een magisch-realistisch avontuur in Aalst beschreef ik al hoe ik in januari 2016 een aantal 'stiftgedichten' vond, die onmiskenbaar verwezen naar de Utopia van Thomas More, die 500 jaar geleden op de drukpersen van Dirk Martens werd gelegd. Korte tijd later trof ik op dezelfde plek een tweede reeks stiftgedichten aan, die het Carnaval van Aalst als onderwerp hadden, zoals dat werd gezien door de ogen van een Utopiër, wellicht op het eind van de 18de eeuw. Terzelfdertijd ontving ik via de mail een merkwaardig filmpje, waarin de Carnavalstoet letterlijk werd gezien door de ogen van deze 'vluchteling uit Utopia'.


Het parallel universum Utopia - of Eutopia? - lijkt vanuit de vierde dimensie steeds nadrukkelijker binnen te breken in onze realiteit... Heeft het Carnaval van Aalst in 2016 alle inductiepoorten nu wijdopen gezet?  Een antwoord op deze en vele andere prangende vragen, wacht je ongetwijfeld op de Podcast (E)Utopia, wekelijks te volgen via PodOmatic of Soundcloud - schrijf je dus gauw in, het is gratis:








Je kunt de afleveringen van de Podcast hier niet alleen beluisteren, maar ook downloaden. Meer informatie, filmpjes, artwork enzovoort vind je op de website Berichten uit (E)Utopia.

Hier volgen alvast nog een paar stiftgedichten uit deze aflevering:




1.2.16

Een magisch-realistisch avontuur in Aalst: de (E)Utopia Podcast



Begin januari trof ik in de Sint-Martinuskerk van Aalst een katern stiftgedichten (blackout poetry) aan, bij het graf en de gedenkplaat van Dirk Martens. Ik heb daar uitgebreider over geschreven op deze blog. De uitgewiste teksten lijken, in de beste magisch-realistische traditie 'betekenisvol toevallig' te verwijzen naar de Utopia van Thomas More, die net vijfhonderd jaar geleden van de drukpersen van Dirk Martens rolde. Blijkbaar is een anonieme scribent uit Utopia erin geslaagd, op een of andere nog onduidelijke wijze, in ieder geval over de grenzen van tijd en ruimte heen, 'berichten uit Utopia' het licht te doen zien in deze geschrapte teksten...




Ziedaar de start van een nu al adembenemend avontuur, gerealiseerd met de steun van de Erfgoedcel Denderland en de Vlaamse overheid; video-animatie, artwork, muziek & geluid van Naami (oftewel mijn broer Fernand Bernauw), diverse teksten van de afdeling literaire creatie van de Academie voor Podiumkunsten Aalst en natuurlijk vzw de Scriptomanen.

Het is vooralsnog ook voor ons een groot mysterie waar de Weg naar Eutopia precies heen leidt. Misschien verdwalen we onderweg wel in de vierde dimensie. Ondertussen is de (E)Utopia Podcast evenwel een feit, en kunt u een allereerste aflevering bekijken, beluisteren of downloaden: Utopia in A. Uiteraard wilden we de gevonden gedichten, met poëtische muziek en animatie van Naami, in deze Poëzieweek wereldkundig maken.


Wie zeker niets wil missen, abonneert zich gewoon op de blog van www.teambuildings.eu of beter nog rechtstreeks op de podcast: www.eutopia.podomatic.com

De Podcast is gratis... en wekelijks!



 

9.1.16

Dirk Martens en het Mysterie van de Sint-Martinuskerk te A.



Ik schrijf u van eene oude, vervallen Stad
waar het Bijgeloof op den troon zit en de waarlijk schoone
akelig en doodsch op de Straat gesmeeten worden
zo dat de Huizen en de Zielen zeer veel overeenkomst hebben.




Op de blog Mysterieus België kon u al drie mysterieuze "blackout poetry" teksten of "stiftgedichten" lezen, die ik begin januari heb aangetroffen in de Sint-Martinuskerk van Aalst, bij het graf en de gedenkplaat van Dirk Martens. Ik wilde daar de mysterieuze meridiaanlijn eens van naderbij bekijken, zoals ook de St. Sulpice van Parijs er één heeft, en die sinds Dan Brown zelfs een groter publiek bekend in de oren moet klinken. Groot was mijn verbazing toen ik er drie "uitgewiste" teksten aantrof, die - toevallig of niet - lijken te verwijzen naar de Utopia van Thomas More, in 2016 vijfhonderd jaar geleden van de persen van Dirk Martens gerold...

Volgens de blackouts zouden in 1787 te A. ook al eens "onder de nalatenschap van eene overledene: Brieven geschreven door eenen Vlugteling" gevonden zijn. (De naam van de vluchteling "kan gevoeglijk verzwegen worden".) Dit personage zou van Utopia naar A. gevlucht zijn en waarschuwt: "De Stad A zal mij een rijke Stof van Schrijven opleveren. Ik vind hier gebruiken en zeden, die mij verwonderen en doen lachen..." 

Op "eene doodsche achterkamer te A." zou de vluchteling uit Utopia, tevens schrijver, zijn arbeid hebben aangevat, merkwaardig genoeg "in andere kleederen vermomd en met beschilderd aangezigt". Velen gingen hem algauw haten omdat hij "de dweepzucht en de dwaasheid in zijne geschriften bespottelijk had voorgesteld". Zijn handschrift werd zelfs, "bij de plundering van den boekverkooper Spanoghe te A., als een kettersch boek plegtig verbrand."

Maar blijkbaar is de anonieme scribent uit Utopia erin geslaagd, op een of andere nog onduidelijke wijze, in ieder geval over de grenzen van tijd en ruimte heen, dit handschrift, dit ketters boek, alsnog het licht te doen zien in deze "geschrapte teksten". Terwijl ik nog druk bezig was mij af te vragen of er ooit daadwerkelijk een boekverkoper Spanoghe in Aalst geplunderd is geweest, en toen ik naar de Sint-Martinuskerk terugkeerde om foto's te nemen van het graf van Dirk Martens, trof ik er een tweede lading stiftgedichten aan, die ik bij deze graag publiceer.



Er zijn dagen dat ik geen schijn van Waarheid
in de Waereld zie, geen onderscheid
tusschen mijn tegenwoordig en mijn voorig leven.



Dat deeze Stad dien graad van Gekheid verkreegen heeft,
waarmede al haare Bewoonders bezogt zijn
en dat een langzaam werkend vergif bevat,
waardoor de Zielvermoogens verdoofd worden.




A. verbeteren en wijzer maken
wordt in den een-en-twintigsten eeuw voltooid.




Onder de straaten deezer Stad vind men
Pragtige Gebouwen en ook afzigtlijke steegen.
O! Verbeeld u een ongeschooren en ongewasschen Paruikmaker
op het Toneel te zien verschijnen
om Venus te speelen.


den tijd verdrijven
en in de Kamers der voorige eeuwen
de verrukkelijkste Oorden van de Waereld beschouwen
als een Blindeman
met open mond

20.12.15

Eutopische Wensen voor 2016!



Eutopia is een queeste
in dromen van het Beloofde Land
waar je ooit bent geweest en
nooit meer kunt komen.

Eutopia is een formule
voor geluk – geen geluk
in een pil –, doolhof
van Eden

in het eigen hoofd en
draai-
kolk, wolk-

breuk, weer
licht in dit zwarte gat
en eindelijk vrede.



Haal je gratis blackout poetry ebook Channeling An Ancient Alien & lees 2 maanden gratis ebooks bij Scribd: 

http://www.scribd.com/g/2wh1mj