17.9.14

Dolende Ridders, al of niet met Roze Paperclip, in Maliënkolder


Ik heb een zeer ernstige hersenhelft, en ook een bijzonder onnozele. Af en toe dient het precaire evenwicht tussen beide hersenhelften hersteld te worden, en dan ga ik bijvoorbeeld over Dolende Ridders schrijven, al of niet voorzien Roze Paperclip en meer van dat soort Maliënkolder.

In "ware kronieken" worden dan, pak weg, de avonturen van enkele ridders uit de stal van Karel de Grote uit de doeken gedaan. Waarbij moet gezegd dat de meisjes en vrouwen uit zijn tijd in emancipatorisch opzicht hun tijd ver vooruit waren. Er wordt dan ook niet op een anachronisme meer of minder gekeken in deze verhalen over monsters en engelen, helden en sukkels, hemel en hel. De absurde humor en de parodiërende stijl maken Karel de Grote niet gewoon groot, maar ontzettend groot - en nog een stukje groter zelfs. Ook niet mis zijn Angoulaffre met de Gele Tanden, de verliefde leeuw Oghris of Roland die in zijn eentje een bres slaat in de muren van Saragossa. Er vallen flink wat doden, gewonden en andere slachtoffers, maar gelukkig blijft de verteller van deze ongelooflijke gebeurtenissen er opvallend vrolijk onder!  











Geen opmerkingen: