26.12.09

Scharpenelle 10: J. Condon, Age 14








Hij viel op een veld van eer,


een jongen met een geweer


en onder de lucht van lood


kleurde de aarde rood.





Mei negentien vijftien,


meer zal hij nooit zien.


Blad van de kalender gescheurd,


meisje dat treurt.





Riep hij nog om zijn moeder?


Dacht hij nog aan zijn broeder


die viel op een ander veld


onder hetzelfde geweld?





Voor God & Vaderland,


oog om oog & tand om tand,


voor Vader, Zoon & Heilige Geest


oorlog voeren is een feest!








Luister hier naar "De Engel van Mons".

 



23.12.09

Scharpenelle 09 - Aftelrijmpje (Bis)








Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!


Soldaatje op de wacht


dat shell shock heeft –


zijt ge blij dat ge nog leeft?





Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!


Soldaatje op de wacht


dat shell shock heeft –


ziet ge nog iets dat beeft?





Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!


Soldaatje op de wacht


dat shell shock heeft


ziet daar iets dat zwééft!



18.12.09

En ze leven nog!... Sneeuwwitje Meets Monty Python in Liedekerke... Kolder in de Kop bij Jong Motoen!





Er zijn zo van die films, toneelstukken, boeken, liedjes... waarmee het liefde op het eerste gezicht is. Je leest of bekijkt of beluistert ze niet één keer, maar nog eens, en nog eens, en nog eens. Toen ik een tijdje geleden "En ze leven nog!" van Sebastien Dewaele zag (de oorspronkelijke titel van het stuk ga ik hier lekker niet verklappen), was dat zo'n "coup de foudre". Dit was Monthy Python op z'n Vlaams, de sprookjeswereld op zijn kop, een parodie met o zo herkenbare toestanden en personages, en met absurde en surrealistische en gewoon dwaze grappen à volonté.


"Dit stuk wil ik ooit nog eens regisseren," verzuchtte ik toen... en zie, een tijdje later werd mijn stille wens al verhoord door, wellicht, de EFBO (Eerste Fee Bij Ongevallen). Tijdens een heerlijke tweedaagse eind augustus, in de tuin van Philippe, bleek al meteen dat de EFBO ook voor een ploeg Jong-Motoeners had gezorgd, die mij nog lang zal heugen. Een bonte bende van zangers en zangeressen, rappers en rapperessen, muzikanten en ook "gewone" toneelspelers (m/v) improviseerden er lustig op los... energiek, enthousiast, geweldig, oorverdovend... Hun idiote invallen, hun gekke bekken, hun al dan niet verborgen talenten werden zo veel mogelijk in het stuk geïntegreerd, wat één en ander werkelijk tot een avontuur maakte, een ware ontdekkingsreis à la Indiana Jones (in sprookjesland, alweer).

Gisteren een heerlijke generale gehad - gelukkig geloof ik niet in het bijgeloof dat een slechte generale een goeie première betekent, en omgekeerd. Eigenlijk ben ik nog altijd een beetje duizelig. Dat komt ervan als je, met al die Jong-Motoense kolder in de kop, op een theatrale roetsjbaan hebt gezeten, en uiteindelijk  ademloos bent achtergebleven, stamelend van: "En we leven nog..."

17.12.09

Scharpenelle 08 - Aan de IJzer





‘Papa, hoe zit het aan de IJzer?’
vroeg de kroonprins aan de keizer.
‘Slecht, mijne zoon, wij komen er niet door:
de kleine Belg staat er voor, ja voor.


‘t Zijn er van het Vlaamse bloed,
die zijn bezield met heldenmoed.
Zij strijden met de wapens in de hand
voor hun dierbaar vaderland.


Ah en ‘k heb zo lang gewatertand
en dan valselijk aangerand –
maar wij zullen sterven en niet overwinnen,
ik voel het aan mijn koperen pinnen!


Als ik dat toch maar had geweten,
‘k had liever in mijn broek gescheten!
Met ’t uit te wassen, was het gedaan
en nu gaan we d’r allemaal aan, ja aan!’





13.12.09

Het Agnus Dei Complot





Op 11 april 1934 werd het paneel 
De Rechtvaardige Rechters gestolen
uit de Sint-Baafskathedraal te Gent.
Tot op heden is het nog steeds vermist...







Wanneer Matthijs, een laatstejaars student criminologie, ontdekt dat zijn professor gechanteerd wordt omwille van de diefstal van dit paneel, besluiten ze samen het paneel te zoeken. Maar er zijn nog meer kapers op de kust!


Kasteel Claeys-Bouüaert,
Kasteeldreef 2, 9030 Gent (Mariakerke)
AFSPRAAK : 19u00, 20u30 of 22u00
ENTREE 5€

Na afloop kunt u genieten van een gratis drankje in aanwezigheid van cast & crew OK Video Groep.





10.12.09

Scharpenelle 07 - De Onbekende Soldaat spreekt:






Ge trekt van dorp tot dorp en van stad tot stad
en ge zingt uw liederen op de markten en de pleinen.
Overal waar ge komt, hoort ge wel iets
dat bruikbaar is voor een nieuw lied.

Ge hoort iets van liefde, ge hoort iets van de dood.
Ge hoort iets van moord en brand, een stoutmoedige diefte,
een groot feest, wreed accident.

‘Kom!’ roept ge. ‘Kom! ‘k Heb weer wat nieuws in d’ hand!’
‘Kom en hoor dit nieuw lied van mij!’








En ge tekent de pikante details en de strafste stoten
met krijt en houtskool op een bord.
En ge zingt uw liedjes.
En speelt accordeon.

Ge drukt uw teksten en uw tekeningen af
en ge verkoopt de blaadjes op de markten en de pleinen
van de dorpen en de steden.

En mannen en vrouwen,
rijke burgers en arme boeren,
warmbloedige meisjes en koudbloedige kwezels…
Ze zien u graag komen.

Omstuwd door een nieuwsgierige menigte,
brengt ge ze het laatste nieuws,
in woord en beeld.


En ge vertelt ze iets van de liefde, ge vertelt ze iets van de dood.
Ge vertelt ze iets van moord en brand,
een stoutmoedige diefte,
een groot feest, wreed accident.

‘Kom!’ roept ge. ‘Kom! ‘k Heb weer wat nieuws in d’ hand!’
‘Kom en hoor dit nieuw lied van mij!’

En alleen wat gij vertelt, gebeurt.
En het gebeurt zoals gij het hebt verteld, niet anders.
Alleen in uw verhalen bestaat en vergaat de wereld.  

En ge geeft ze een lach, ge geeft ze een traan.
Ge geeft ze kiekenvlees, een minuut stilte.


Ge geeft ze de hele wereld.


Maar dan zingt ge uw verdoemde lied
van de prins die werd vermoord in het verre land
en de Grote Oorlog die daar van kwam.
Vlam.







En de Grote Oorlog kwam
door uw schuld,
door uw schuld,
door uw grote schuld.





6.12.09

Hanging On E' Street - Jason Heath & the Greedy Souls cover 4th Of July Asbury Park (Sandy)



Jason Heath & The Greedy Souls cover Bruce Springsteen & The E Street Band's '4th of July Asbury Park (Sandy)', dedicated in loving memory to Danny Federici. Directed by Jeff Kussmann.

Schitterende cover van een van mijn favoriete Springsteen songs.

2.12.09

Scharpenelle 06 - Vier Augustus 1914







Een soldaat staat op wacht
en telt de sterren van de nacht.

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht
sterren vallen in de nacht.

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht
kameraden vallen in de nacht.

En het is zo koud vannacht. 











Duitse troepen steken de Belgische grens over, met de bedoeling daarna ook Frankrijk binnen te vallen. Het Britse leger staat al klaar om aan Franse zijde te vechten.

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!
Soldaatje op de wacht!
Soldaatje op de post!
Gij zijt verlost!

Luik, Brussel, Namen vallen in Duitse handen. De Belgen trekken zich terug naar Antwerpen en daarna achter de IJzer, waar ze spotliedjes zingen over de Duitse keizer.






  
En ik…


Ik luister naar de stem van de Onbekende Soldaat,
die alleen nog in mijn hoofd kan klinken.


Ik hoor ze aldoor
– de stem van de zanger die het liedje zong
van de Grote Oorlog die kwam:





‘En de Grote Oorlog kwam. Vlam.’
 










Ik hoor Sansparole in mijn hoofd


en draag de Onbekende Soldaat in mijn hart.

 

 


25.11.09

Scharpenelle 05 - Shell Shock


= zenuwinzinking, veroorzaakt door – onder meer – hevig granaatvuur.

Het fenomeen staat ook bekend als:
·       ‘post-traumatische stress’
·       ‘gevechtsneurose’



Symptomen treden op gedurende het gevecht
of dagen, weken, maanden later.
Soms zelfs jaren.



Een soldaat staat op wacht.
Hij telt de sterren van de nacht
en één twee drie vier vijf zes zeven acht
kameraden vallen in de nacht!








De patiënt
-        is de oorlog moe.
-        is angstig, snel geïrriteerd, depressief.


De patiënt lijdt aan slapeloosheid,
veroorzaakt door – onder meer – afschuwelijke nachtmerries
& verschrikkelijke dagdromen.


Bom in uw hol! Petrol!
Bom op uw gat! Patat!







De patiënt
-        is gestoord.
-        kan zich niet meer concentreren.


De patiënt verliest zijn geheugen
+ alle lust in het algemeen
& de lust tot leven in het bijzonder.



De patiënt wil alleen nog vernietigen (de wereld in het algemeen,
zichzelf in het bijzonder) en gaat zich te buiten
aan alcohol & drugs.


Hospitalisatie kan vereist zijn.


Kom en red mij, ma belle Scharpenelle.











De patiënt dient aan de maatschappij onttrokken te worden,
vooral in tijden waarin een nieuwe grote oorlog voor de deur staat.


De patiënt dient voor de buitenwereld verborgen te worden gehouden,
want zijn bestaan alleen al impliceert een nederlaag
en berichten over nederlagen zijn slecht voor de moraal.


Nederlagen zijn anti-propaganda.
Wij zullen uitsluitend berichten over glorieuze wapenfeiten.
Overwinningen.


‘Victorie! Victorie! Victorie!’


De patiënt mag, kan en zal bijgevolg het licht niet zien.






22.11.09

Scharpenelle 04 - Aftelrijmpje / Wat doet een soldaat?

Wat voorafging: Scharpenelle 00 - Scharpenelle 01 - Scharpenelle 02 - Scharpenelle 03






Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!
Soldaatje op de wacht!
Soldaatje op de post!
Gij wordt verlost!







 

21.11.09

Scharpenelle 03 - De Onbekende Soldaat





‘Ge hebt dat goed gedaan, Isabel,’ zegt de Onbekende Soldaat. ‘Maar waarom noemde ge uw gedicht het eerste sprookje van Isabel Scharpenel? Gij heet toch Scherpeneel?’

‘Waarom?’ antwoord ik. ‘Daarom.’
‘Ik ben pas zes, weet je. Of zeven. Acht misschien. Scharpenel was een foutje. Schrijffoutje. Maar ’t is een goeie naam voor een schrijfster, dus ’t mag blijven staan. Scharpenel rijmt op Isabel. Het is een juiste naam voor een jonge schrijfster.’

Ik schrijf het op in mijn dagboek:
‘Voortaan is Scharpenel de naam  waaronder ik schuil zal gaan. Het is mijn geheime naam, mijn ware naam, mijn schuilnaam. Misschien heb ik wel altijd Scharpenel geheten en is Scherpeneel een schrijffoutje geweest.’

Ook mijn onzichtbare speelkameraad bezit een zeer ware en bijzonder geheime schuilnaam. Ik noem hem dan wel mijn Onbekende Soldaat, maar eigenlijk heet hij Sansparole.

‘Ik heb al mijn woorden opgebruikt,’ zegt hij. ‘Ik kan nu alleen nog door uw mond spreken. Luister dus goed naar wat ik u in het oor fluister, ma belle Scharpenelle.’

(En niemand, nee niemand mag weten wat hij me in het oor fluistert.
Het is een geheim. Ons geheim.
Niemand mag weten dat daar een Grote Oorlog van kwam. Vlam!
Ik vertel het alleen tussen haakjes in dit dagboek van mij.
En niemand, nee niemand zal het ooit lezen.)



20.11.09

Het LIterair CReatief Actiefront LICRA kondigt nieuwe Lijfelijke WoordAanslagen op een Levend Publiek aan gedurende de Happenings rond 150 Jaar Academie PodiumKunsten Aalst

Abdij van Affligem, de Kunstkelder, 15/11/09 - Het LIterair CReatief Actiefront onder leiding van Patrick Bernauw en voor de gelegenheid bestaande uit Katrijn De Maere, Joost De Saedeleer, Johan De Wilde, Peter Lievens en Ben Schokkaert, pleegt een WoordAanslag met een tekst van Peter Lievens: "Bullshit, Mijn Beste!"

Dit zijn beelden van de Generale:




Ter gelegenheid van deze Eerste Lijfelijke WoordAanslag op een Levend Publiek in de Artistieke Catacomben van de Abdij van Affligem, stelde LICRA een Literaire Raid in het vooruitzicht gedurende het Happening Weekend van de Academie voor Podiumkunsten Aalst en ter ere van de anderhalve eeuweling. Er worden Lijfelijke WoordAanslagen op een Levend Publiek verwacht tijdens de Openingsplechtigheid 3 x Goud op vrijdagavond 27 november, gedurende de filmvertoning van De Geest van de Academie op 28 november, gedurende de Brunch met Live Muziek en in de rand van het Totaalspektakel 3 x Goud op 28 en 29 november...

Volg dit alles, min of meer lijfelijk, op www.woordaanslag.blogspot.com

Omdat Inkt Moet Vloeien!

16.11.09

Scharpenelle 02 - Vlàm! (Eerste Sprookje van Isabel Scharpenel)





Er was eens een zanger.


Er was eens een zanger die een lied zong.


Er was eens een zanger die een lied zong over een prins.


Er was eens een zanger die een lied zong over een prins die werd vermoord.


Er was eens een zanger die een lied zong over een prins die werd vermoord in een ver land.


Er was eens een zanger die een lied zong over een prins die werd vermoord in een ver land en dat daar een Grote Oorlog van kwam.





En de Grote Oorlog kwam.


Vlàm!




13.11.09

Droom jij ook van Deze Man?

Iedere nacht zien mensen van over de hele wereld Deze Man in hun dromen:




Als zijn gezicht ook in jouw dromen verschijnt of als jij informatie mocht hebben die Deze Man kan identificeren, contacteer dan de website die aan het Mysterie van Deze Man gewijd is: http://thisman.org

Is Deze Man een Archetype, een Bovennatuurlijk Wezen, een Paranormaal Droom Surfer?
Is Deze Man een schoolvoorbeeld van 'viral marketing', gewoon een nieuw 'alternate reality game'... of allebei?

Is Deze Man iets écht griezelig? Probeert een schimmige organisatie onze dromen te manipuleren, onze gedachten te controleren, ons brein te sturen, ons onderbewustzijn te beïnvloeden?




New York, januari 2006. De patient van een bekend psychiater tekent het gezicht van Deze Man, die haar herhaaldelijk bezoekt in haar dromen. Hoewel ze Deze Man in het werkelijke wakende leven nooit heeft ontmoet, geeft hij haar in haar dromen allerlei zeer intiem advies inzake privé aangelegenheden. 

De psychiater laat de tekening rondslingeren in zijn consultatieruimte, waar een andere patient van hem ze per ongeluk onder ogen krijgt. Deze patient herkent het gezicht meteen, want het duikt voortdurend op in zijn dromen...


De psychiater stuurt de tekening naar een aantal collega's... Vier van hun patiënten herkennen het portret, omdat Deze Man ook in hun dromen verschijnt. Ze noemen hem allemaal "This Man".

Van begin 2006 tot nu hebben meer dan 2000 mensen over de hele wereld Deze Man in hun dromen zien verschijnen...







 

 

 

Klik op de titel en volg het fenomeen op de voet via de site SuperNatural ParaNormalities








 



11.11.09

In Vlaamse Velden / In Flanders Fields




"In Vlaamse Velden"  is een vrije bewerking van het beroemde gedicht over de Eerste Wereldoorlog, In Flanders Fields, geschreven door John McCrae. Dit liedje komt uit de musical "De Engel van Mons" (Compagnie de Ballade & Theater Strobos, 2005). 


                                  










                                  In Vlaamse velden bloeien papavers


                                   tussen tombes, rij aan rij.


                                   Zij bloeien voor ons, de kadavers


want hier rusten wij.


‘God is met ons, trek nu ten strijde!’


Dat is wat koningen en keizers zeiden.


En God was met ons, en Verdun nog zo ver.


Wij werden geleid door een stalen ster.





De leeuweriken in de blauwe lucht


hoog boven de kanonnen beneden


sloegen met z’n allen op de vlucht,


nog niet zo lang geleden.


En de schemering wacht op de nacht,


en een kind in een kelder lacht.


Het lacht, het speelt zo zacht


soldaat die wordt geslacht.






Wij kenden nog dauw en dageraad,


wij hadden lief, lijf en leden.


Toen werd het plots voor alles te laat,


nog niet zo lang geleden.


Weg met de liefde, leve de dood,


het wit in onze ogen werd rood.


’t Was wakker toen, dat donker beest,


’t Was veel te lang gekooid geweest.





Wij zijn gevallen onder ’t geweld


van kogels en van bajonetten.


In Vlaanderen, in een veld


liggen wij nu – de marionetten.


‘God is met ons, trek nu ten strijde!’


Dat is wat koningen en keizers zeiden.


En God was met ons, en Verdun nog zo ver.


Wij werden geleid door een stalen ster.