Een magisch-realist in Mysterieus België 12: Ontdek 't Lang Oor

 

Synchroniciteiten treden bij mij bijna uitsluitend op in een literair creatieve context. Dat was bij het schrijven van dit boek niet anders. Op 20 juli 2024 heb ik het hoofdstuk over de mythopoëtische verbeelding van Carl Gustav Jung afgerond, en ik weet alleen dat ik het in het volgende hoofdstuk over de grote droom moet hebben die ik als kind al koesterde: schrijver worden. Een titel voor dat hoofdstuk heb ik nog niet, en evenmin heeft zich al een klaar en duidelijk beeld gevormd in mijn hoofd van wat ik precies wil vertellen. Dat zal de volgende dag wel blijken.

Maar dan post Mi, op dezelfde twintigste juli een blackout van een krantenbericht, getiteld Ontdek ’t Lang Oor. Het is zo één van haar kinderlijk aandoende surrealistische sprookjes, die ze ook omzet in een verhaal of een gedicht:

 

Ontdek ’t Lang Oor

 

Op de maan in een diepe put zit

de grote lavageest 

uit de tijd dat de maan nog niet

helemaal gestold was,

met een lang oor en een lang lijf.

 

De Diamant schommelt al

zeker vijftig jaar boven

de gefantaseerde grot.

 

Zo was het meteen duidelijk voor mij met welke anekdote ik mijn volgende hoofdstuk moest openen… zoals je in Een magisch-realist in Mysterieus België zult ontdekken.

Een magisch-realist in Mysterieus België 11: Een tarotgids & Baba Jaga

 

In de herfst van 2024 hebben Mi en ik, gedwongen door tijdsgebrek, het labo der synchroniciteiten gesloten. Meteen verdwijnen ook de sprekende betekenisvolle coïncidenties.

Tot woensdagavond 4 december, wanneer ik in mijn lessen creatief schrijven in Aalst met de tarot wil gaan werken. Hoe kun je met de symboliek van de kaarten de creativiteit ondersteunen, of personages en verhaalstructuren vorm geven?  Omdat er nog een andere klas les heeft in mijn vast lokaal in Utopia – waar bibliotheek en academie onder één dak samenwonen – en ik wat tijd over heb, wil ik in een aan Louis Paul Boon voorbehouden leeshoek gaan zitten. Jammer genoeg blijkt die bezet. Ik draai mij om, met de bedoeling elders een plaats te vinden – en mijn blik valt op een boek dat centraal is uitgestald in het midden van een rek spirituele werken: De Complete Tarotgids van René Argonijt.

Aangenaam verrast door de synchroniciteit pak ik het boek vast… en vind op de achterflap verwoord wat niet meer of minder is dan mijn verklaring en definitie van synchroniciteit.

 

 

Ziet Elise Vos een interview zitten voor de podcast van het Mystiek Actie Front? In haar dichtbundel Bolster laat zij zich immers volop inspireren door al dan niet Oosteuropese sagen, mythen, legenden. Bijzonder boeiend vind ik hoe zij via de figuur van Baba Jaga haast vanzelfsprekende linken legt tussen toen en nu. Ik wil voor het interview o.a. muziek gebruiken die ik met de artificeel intelligente muziekstudio Suno heb gemaakt. Op zoek naar ‘iets’ rond Baba Jaga, stoot ik op een kinderspel dat wereldwijd gespeeld wordt, onder telkens andere namen. Alle spelers staan aan één kant van het speelveld achter een startlijn, op eentje na. Die staat aan de andere kant van het veld, draait zich met de rug naar de andere spelers en roept: ‘Annemarie koekoek!’ Tenminste, in Nederland dan. In Polen gaat het van: ‘Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy!’ (‘Eén, twee, drie, Baba Jaga kijkt!’)  

Dat vind ik best wel leuk, en dus maak ik met Suno een kort muziekje, met dit ene lijntje tekst dat enkele keren herhaald wordt. Ik post het nummer op 10 december, om 17.42 uur.

 

Op vrijdag 13 december werp ik een blik op de padlet van mijn woensdagklas creatief schrijven in Aalst  en tot mijn verbijstering zie ik dat Katrien Dierick er op diezelfde tiende december het gedicht 1,2,3 piano! gepost heeft... Zo staat het kinderspelletje namelijk bekend in Vlaanderen.