De mensen op de foto hebben eigenlijk niets te maken met de reden waarom mijn herinnering aan Coca Cola - de echte, niet het suikerwater van Kolibri - en chips van Samo er telkens overheen schuift. Je ziet zo goed als niets van café Het Dobbelken; dat is eigenlijk alleen herkenbaar door de weerspiegeling in het raam van een stuk dak aan de overkant van de straat. Het is de Eerste Keer, denk ik, die zo'n indruk heeft gemaakt.
Het overlijden van 'ons moe' op 13 mei maakte dat tal van familiefoto's de revue passeerden. Sommige herinnerde ik mij nog min of meer uit een foto-album, andere waren nieuw voor me. In dit zeer officieuze familie-archief kwamen ook de foto's terecht die haar ouders hadden bijgehouden, en de ouders van 'ons va'. Als je 86 geworden bent en zowat de Laatste der Mohikanen, zijnde de gecombineerde families Onverwagt & Bernauw, dan zitten daar ook nog foto's tussen van inmiddels al zo goed als vergeten verdere familieleden. Vaak ben ik nu nog de enige die ze nog kent en herinneringen aan hen heeft, realiseerde ik me. En dat geldt evenzeer voor de familieverhalen, al dan niet verbonden aan deze foto's, waardoor ik overspoeld werd.
Misschien moest ik die kleine geschiedenissen maar eens vastleggen, dacht ik, voordat ze samen met mij voorgoed en definitief zouden verdwijnen. En zo rijpte het idee om 101 foto's een deur te laten openen naar herinneringen, familiegeheimen, bijna verdwenen werelden. Al bij de eerste stukjes merkte ik hoe - zoals dat te verwachten viel van een magisch realist - feiten en fictie, herinnering en verbeelding bijna naadloos in elkaar overvloeiden. Hoe één enkele foto ook het hele continent Atlantis kon oproepen.
Ik weet niet of ik 101 afleveringen zal halen, we zien wel. Of beter: we horen het wel - want de podcast, het luisterverhaal, leek mij het meest geschikte medium om deze onderneming vorm te geven. Later kan er dan nog altijd, wie weet, een boek van komen.
De foto vormt telkens de cover van de podcast aflevering. Ik liet die 'opschonen' door AI en inkleuren. Merkwaardig om zien hoe het dan nog steeds dezelfde foto blijft, maar alle personen op de foto tegelijk... nu ja, personages geworden zijn. In één moeite door ook een beetje mooier gemaakt. Symmetrischer. Harmonischer. Net zoals veel van onze herinneringen, jawel.
Het is bijna een spelletje Zoek de 7 verschillen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten